حق نوشته های پراکنده

نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت 10:59 توسط ستايش 3| |

آقای احمدی‌نژاد؛ یادتان که هست؟

ابراهیم خرازی

برخی جامعه‌شناسان معتقدند که «حافظه تاریخی» مردمان ایران، حافظه‌ای کوتاه مدت و بس ضعیف است. حتی اگر چنین تعریفی درست باشد که با باور این قلم درست است، 3 سال زمانی طولانی و زیادی نیست که مشمول این قاعده گردد.

سه سال پیش یعنی در سال 1383 در همین روزها و ایام بارانی تند در تهران باریدن گرفت. آن روز کذایی، سید محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت میهمان همایشی در دانشگاه تهران بود که البته به دلیل ترافیک ناشی از بارندگی حدود یک ساعتی دیرتر از موعد مقرر به مراسم رسید. رئیس‌جمهور سابق به مجرد آغاز سخنان خود، با همان ادبیات ملایم و معروفش به گلایه از ساختارهای شهری پرداخت و از این نکته ابراز تاسف کرد که باریدن چند قطره باران، این گونه امور کلان‌شهر تهران را مختل می‌کند، ترافیکی سنگین را بر خیابان‌ها حاکم می‌سازد و سیلاب‌ها و زباله‌ها را به درون کوچه‌ها و معابر می‌کشاند.

آن انتقاد خاتمی البته با واکنش تند، بی‌سابقه و دور از انتظار شهردار وقت تهران که اکنون بر مسند ریاست‌جمهوری تکیه زده است، یعنی جناب آقای احمدی‌نژاد مواجه شد. دکتر احمدی‌نژاد با عباراتی که اکنون دیگر برای مردم داخل و حتی خارج از ایران شناخته شده است، دولت را مسئول این وضعیت دانست و به خاتمی طعنه زد که احتمالاً این بار از خط ویژه تردد نکرده‌ و «تازه» متوجه معضل ترافیک شده است. دکتر احمدی‌نژاد همچنین از این که رئیس‌جمهور وقت «انقدر دیر متوجه معضل ترافیک شده‌اند» ابراز تعجب کرد و به خاتمی توصیه کرد که در چند ماه مانده به پایان دوره ریاست جمهوری‌اش، از فرصت باقی‌مانده استفاده کند و گامی در جهت حل مشکلات مردم بردارد...

نمونه‌ای دیگر از این انتقادات، تصمیم دولت پیشین برای تعطیلی 3 روزه مدارس و ادارات پس از موج سرمای سال 1383 بود. آن هنگام؛ موج بی‌سابقه سرما و افت فشار گاز در مناطق سردسیر که به قطعی گاز در برخی شهرستان‌های ایران انجامید و همچنین تشدید آلودگی هوا به دلیل پدیده وارونگی، باعث شد تا دولت وقت مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات دولتی در تهران را برای 3 روز تعطیل کند. هدف اصلی از این تصمیم، صرفه‌جویی در مصرف گاز بود تا مشکلات ناشی از افت فشار و قطعی گاز در برخی مناطق ایران مرتفع گردد. با این حال، چند تن از منتقدان دولت وقت از جمله یکی از مسئولان شهرداری تهران که اکنون در عالی‌ترین مسندهای اجرایی دولت نهم تکیه زده‌اند؛ دولت خاتمی را به باد انتقاد گرفتند که «ناکارآمد» است و «عُرضه» رساندن گاز به خانه‌های مردم آن هم در کشوری که دومین ذخایر گاز در جهان را داراست، ندارد. یکی از نمایندگان محترم مجلس که اکنون از حامیان سرشناس دولت است نیز به گلایه و اعتراض پرداخت که تعطیلی ادارات و مدارس اقدامی «اشتباه» بوده و باعث آسیب زدن به دانش‌آموزان و اقتصاد کشور شده است.

سه سال پس از این وقایع، بار دیگر سرمایی بی‌سابقه به ایران رسید. با آن که خدمات شهرداری تهران در سرمای امسال به عیان بهتر و منظم‌تر از سال‌های پیشین بود، بار دیگر باریدن باران باعث ترافیکی سرسام‌آور در پایتخت شد و افت فشار گاز، باعث گشت که گاز برخی از شهرستان‌ها قطع شود. تعلیق صدور گاز ترکمنستان به ایران نیز البته بر شوری ماجرا افزود و باعث گشت که ابعاد قطعی گاز به مراتب وسیع‌تر از سال 83 گردد. در نهایت، دولت نهم نیز همانند دولت هشتم برای دو روز تمامی مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات در تهران و چند استان دیگر را تعطیل اعلام کرد.

البته، هیچ کس رئیس‌جمهور فعلی را به باد انتقاد نگرفت و هیچ کس دولت نهم را «بی‌عرضه» نخواند. هیچ کس سعی نکرد از «سرمای» خانه‌های مردم در برخی شهرستان‌ها، تنور خود در انتخابات مجلس را «گرم» کند و هیچ کس قطع گاز در برخی نقاط یا در راه ماندن مسافران زیر کولاک را بر سر دستگاه‌های مسئول که شبانه‌روز برای حل مشکلات تلاش می‌کردند، نکوبید.

اما جناب آقای رئیس‌جمهور، حرف‌های 3 سال پیش که یادتان هست؟ اگر رئیس‌جمهور سابق 5 ماه وقت داشت تا توصیه‌های شما را عمل کند، شما حداقل 2 سال وقت دارید. بگذریم از این که رئیس‌جمهور سابق در مقابل شهرداری تهران و سایر دستگاه‌های خارج از کنترل دولت مقاومتی نشان نمی‌داد اما دولت حضرتعالی در موارد بسیاری شهرداری تهران و مشخصاً متروی تهران را از چتر حمایتی خود خاج کرده و حتی از پرداخت بودجه‌های مصوب و یارانه‌های مصوب مجلس شورای اسلامی نیز استنکاف کرده است. این را هم بگذریم که دولت‌های پیشین چه دولت‌هاشمی و چه دولت خاتمی هیچ‌گاه منتقدان خود را با انواع و اقسام اتهامات و فشارها از میدان به در نمی‌کردند اما مقامات ارشد فعلی منتقدان را «کودتاچی»، «عامل بیگانه»، «جاسوس» و... می‌خوانند. حتی اجازه بدهید انکار تمام دستاوردهای دولت‌های هاشمی و خاتمی و «بی‌سابقه» خواندن هر تصمیم ساده در دولت نهم را نیز نادیده بگیریم.

اما حرف‌های سه سال پیش که یادتان هست؟ هنوز دو سال وقت دارید.

منبع: پايگاه خبری شهاب

نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت 10:57 توسط ستايش 3| |

السلام عليك يا ابا عبدالله وعلي الارواح التي حلت بفنائك ، عليك مني سلام الله ابدا ما بقيت و بقي الليل و النهار و لا جعله الله اخرالعهد مني لزيارتكم ، السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين

نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت 10:33 توسط ستايش 3| |

ام البنين" مادر ادب
ام البنين انگار مادر ادب است و ادب، زاده اوست. تاريخ، معرفت و ولايت غريب اين زن را با حيرت بر دست گرفته است.
چنين نيست که ادب و معرفت اين بانوی محير العقول، صفتی باشد در کنار صفات درخشان ديگر او. خورشيد ادب او از چنان نورانيتی برخوردار است که همه صفات زيبای او را تحت الشعاع خود قرار می دهد. وقتی کاروان اسرای کربلا به مدينه نزديک می شود، کسی پيشتر از کاروان خود را به شهر می رساند تا خبر ورود کاروان را اعلام کند. بشير از مواجهه با يک تن بسيار پرهيز دارد و او "ام البنين" است. نمی تواند و نمی خواهد حامل خبر شهادت چهار دلاور يک مادر باشد. چه بگويد؟ چگونه بگويد؟ کدام زبان است که در هرم گدازنده اين خبر نسود؟! اما می شود آنچه نبايد بشود. "ام البنين" نزديکی کاروان کربلا را در می يابد و به سمت دروازه شهر به راه می افتد و در ميانه راه با "بشير" مواجه می شود. سئوال ام البنين چيست جز: - چه خبر؟ چه بگويد بشير؟! به مادری که "ام البنين" بودنش به افتخار چهار پسر و چهار دلاور محقق شده است، چه بگويد؟! تلاش می کند که زهر مصيبت را آرام آرام و جرعه جرعه بنوشاند. می گويد: سرت سلامت مادر! عباست به شهادت رسيد. و منتظر صيحه "ام البنين" می ماند. اما ام البنين نمی شنود اين خبر را و باز می پرسد: - چه خبر؟ و بشير مبهوت و متحير جرعه دوم را به ساغر صبوری ام البنين می ريزد. - مادر عبدالله هم به ديدار خدا شتافت. انگار ام البنين باز هم چيزی جز سئوال خود می شنود. - پرسيدم چه خبر؟! و بشير ضربه خبر آخر را فرود می آورد و خود را خلاص می کند: - چه بگويم مادر، عثمان و جعفرت هم شهد شهادت نوشيدند. اما ام البنين خلاص نمی شود، آشفته تر می شود. نقاب از چهره ادب بر می دارد، معرفت مکتوم را برملا می کند. فرياد می کشد: - بشير! از حسين چه خبر؟ "ان اولادی و من تحت الخضراء کلهم فداء لابی عبدالله الحسين". همه بچه های من و همه آنچه زير اين گنبد ميناست، به فدای ابی عبدالله. بگو از او چه خبر؟ و بشير غريق اين دريای معرفت، دست و پايی می زند و خبر شهادت حسين (ع) را در جام جان ام البنين می ريزد و ام البنين تنها يک جمله می تواند بگويد: - "قطعت نياط قلبی" بنده دلم را پاره کردی، شاهرگ حياتم را بريدی! و بعد صيحه می کشد، گريبان می درد و روی می خراشد. - پس مهر مادری کجاست؟ مهر مادری اينجا ظهور نمی کند. اينجا همه چيز در مقابل خورشيد ولايت بی رنگ است. جايی که حسين (ع) مطرح است، ام البنين فرزندانش را نه تنها نمی بيند که به خاطر می آورد، قابل طرح نمی داند. حتی اين قدر که از سرنوشتشان سئوالی بکند و خبری بگيرد. اما مهر مادری چيزی نيست که برای هميشه مکتوم بماند، آن هم مادری مثل ام البنين، و فرزندانی مثل عباس و عبدالله و عثمان و جعفر. ام البنين افتخارش به اين چهار پسر رشيد و دلاور و زيباست. اين چهار دسته گل برای او کنيه و لقب شده اند؛ آن قدر که نام او - فاطمه - فراموش شده و نام اينان بر او نشسته است. اصلا بهانه اتصال او به خاندان ولايت هم همين معنا بوده است. اميرالمومنين علی بن ابی طالب (ع) رفته است پيش برادرش عقيل - که در عام رجال و انساب مهارتی تمام دارد - و گفته است: زنی می خواهم از خاندان شجاعت و شهامت، زنی شيردل و دلاور. و عقيل پرسيده است: چرا؟ و او فرموده است: می خواهم فرزندانی دلاور بياورد برای ياری حسين (ع). و عقيل در ميان تمام قبال عرب، قبيله بنی کلاب را برگزيده است و در ميان آن، فاطمه دختر بنی حزام کلبی را. و گفته است: اين همان است که تو می خواهی. پس موجوديت ام البنين بسته به اين چهار دلاور است و دل کندن از اينها ساده نيست. فديه کردن اينها آسان نيست. وقتی از هرم مصيبت حسين (ع) قدری کاسته می شود، ام البنين آرام آرام به ياد فرزندان خود می افتد. در گوشه ای از قبرستان بقيع می نشيند، به ياد چهار گلدسته حرم مرثيه می خواند و اشک می ريزد؛ آن چنان که مردان قسی القلب هم از مرثيه های جانگداز او به گريه می افتند. وقتی زنان مدينه با خطاب ام البنين او را تسليت می گويند، داغ دلش تازه می شود و در ميان ضجه و مويه، اشعاری را - فی البداهه - زمزمه می کند که ترجمه آن چنين است: ديگر مرا ام البنين نخوانيد، ديگر مرا مادر شيران شرزه ندانيد، من به خاطر پسرانم ام البنين خوانده می شدم ولی اکنون هيچ پسری برای من نمانده است. من چهار باز شکاری داشتم که همه در آماج تير شدند، از رگ و پی خود بريدند و مرگ را در آغوش کشيدند و بدنهايشان با نيزه های دشمنان تکه تکه شد و همه با اندام چاک چاک بر روی خاک غلطيدند و روز را به شب رساندند. ای کاش می دانستم که ماجرا همچنان است که من شنيدم! يعنی به راستی دستهای عباس مرا از تن بريده اند؟! -------------- سيدمهدی شجاعی - ادب در کربلا - موسسه همشهری برگرفته از خبرگزاري مهر

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 10:21 توسط ستايش 3| |

السلام عليك يا اباعبدالله وعلي الارواح التي حلت بفنائك

فرارسيدن ايام شهادت جانگداز سرور آزادگان جهان حضرت اباعبدالله الحسين وياران باوفايش برتمام آزادگان جهان تسليت باد.

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 10:18 توسط ستايش 3| |

لايحه خدمات كشوري

قطعاهاي متفاوت!!!!! ؟

در تاريخ 6/9/86 آقاي گرامي مقدم نماينده بجنورد و شجاع پوريان نماينده بهبهان و خانم سهيلا جلودارزاده نماينده تهران در سالن اجتماعات مجلس شوراي اسلامي در حضور حدود 40 نفر نمايندگان معلمان سراسر کشور اظهار داشتند که قطعا قانون خدمات کشوري (نظام هماهنگ پرداخت ) از 1/1/86 اجراءخواهد شد.

در تاريخ 22/10/86 آقاي ثروتي نماينده ديگر مجلس شوراي اسلامي در برنامه اخبار ساعت 19 اظهار داشتند که قانون مذکور از 8/7/86 قطعا اجراءخواهد شد .(اين تاريخ از کجا آمده است ؟معلوم نيست !)

ديگر اين که برابر اظهار ايشان و آقاي ضيائي حق عائله مندي بازنشستگان بالاي 60 سال ازسال 85 سه برابر تصويب شده است (ضمانت اجرائي آن مشخص نيست !)

از سوئي مجمع تشخيص مصلحت نظام در ارديبهشت ماه سال جاري تصويب کرده است که بايد قطعا به وضع بازنشستگان سر وسامان داده شود .

و معلوم نيست جوابگوي اين قطعا ها کي است ؟

به نظر نمي رسد که هيچکدام از اين قطعاها جامه عمل بپوشد.چرا؟

1- در قانون بودجه سال 78 رديفي براي آن پيش بيني نشده است .

2- آئين نامه اجرائي براي آن نوشته نشده و گفته مي شود نيازمند نوشتن60 تا100 آئين نامه اجرائي است. (اين هم انجام نشده است)

3- با اجراي اين قانون سيستم اداري ايران دچار تحول اساسي مي شودکه بعضي مقامات با اين تحولات موافق نيستند(يا روي خوش به آن نشان نمي دهند)

و بالاخره اين که نزديکي اسفند ماه و درگيري نمايندگان با مسائل انتخابات دوره هشتم انگيزه‌اي براي پيگيري موضوع ندارند.

چشممان به قطعا پنجم روشن ،گوشمان نمي دانم . . .

قبلا 4 مرجع گفته بودند که قانون مديريت کشوري (با تاريخ هاي متفاوت )اجراءخواهد شد. پنجمي را هم جناب الهام امشب سه‌شنبه 25/10/86 در برنامه اخبار 30/20 از شبکه دوم سيما اعلام فرمودند که قانون نامبرده از 1/1/87 قطعا اجرا خواهد شد.

کدام يك ازاين قطعاها درست است خدا مي داند . . . . . . به نقل از بازنشستگان

و اينهم خبري ديگر از لايحه مديريت خدمات كشوري كه همه خبرهاي بالا را نقض مي‌كند!

*******************************************************

معاون برنامه‌ريزي و نظارت راهبردي رييس‌جمهوري، از اجراي لايحه مديريت خدمات كشوري، از سال 88 خبر داد.

به گزارش خبرنگار شانا، امير منصور برقعي، در حاشيه جلسه هيئت دولت، در جمع خبرنگاران، اظهار داشت: تعداد آيين نامه هاي مربوط به اجراي اين قانون، بسيار زياد است و براي تدوين آيين نامه‌هاي آن، حداقل يك سال زمان نياز است.

برقعي، تصريح كرد: اگر در طول سال اين امكان فراهم شود و كار تهيه آيين‌نامه‌ها به پايان برسد، اميد است از منابعي كه در نظر گرفته شده، لايحه از سال 88 اجرا شود. برگرفته از خبر گزاري شانا

نظر شما چيست ؟؟؟

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 10:7 توسط ستايش 3| |

اجراي قانون مديريت خدمات كشوري، احتمالا در دولت دهم!

در ميزگرد اقتصادي زنده شبكه پنجم سيما، احمد توكلي گفت: اين‌كه دولت بودجه شركت‌هاي دولتي را به مجلس اعلام نكرده و تنها آن را به پيوست براي اطلاع نمايندگان داده، خلاف اصل 52 قانون اساسي است...در اين مقطع، نادران صفحه پيش روي خود را نشان داد و گفت: تنها بند «الف» دارد، اما عسكري پشت كاغذ را به نادران نشان داد و اظهار كرد كه بند «ب» پشت كاغذ است.

اجراي قانون مديريت خدمات كشوري كه به دليل اهميت آن در زندگي مردم و تأثيرات آن بر نظام اداره كشور، از مهم‌ترين اقدامات مجلس هفتم در قانونگذاري به شمار مي‌رود، احتمالا از سال 88 و چه بسا از دولت دهم آغاز شود.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، عسكري، معاونِ معاونِ(!) برنامه‌ريزي و نظارت راهبردي رئيس‌جمهور، در ميزگرد اقتصادي زنده شبكه پنجم سيما درباره بودجه، در پاسخ به انتقاد احمد توكلي، رئيس مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي كه از نبود هرگونه اثري از اين قانون در بودجه 87 انتقاد مي‌كرد، گفت: اجراي اين قانون، نيازمند تدوين آيين‌نامه‌هايي از سوي دولت است كه آماده نشده و در شش ماه نخست سال 87 هم آماده نخواهد شد؛ اميدواريم برخي از آيين‌نامه‌ها در اواخر سال 87 آماده شود.

اين در حالي است كه طبق قانون مصوب مجلس احكام اين ماده بايد ظرف يك سال توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور اجرا شده و از سال 1387 بودجه دستگاه‌هاي موضوع اين قانون فقط با رعايت مفاد اين ماده قابل تنظيم و ارائه مي‌باشد.

در اين برنامه كه عسكري، معاون برقعي و الياس نادران، نماينده تهران ميهمانان حضوري و احمد توكلي، ميهمان تلفني آن بود، رئيس مركز پژوهش‌ها بخشي از انتقادات خود را به عدم اعلام بودجه شركت‌هاي دولتي در لايحه بودجه 87 اختصاص داد و گفت: اين‌كه دولت بودجه شركت‌هاي دولتي را به مجلس اعلام نكرده و تنها آن را به پيوست براي اطلاع نمايندگان داده، خلاف اصل 52 قانون اساسي است.

عسكري، معاون معاون رئيس‌جمهور در پاسخ به توكلي با بيان اين‌كه ما به رغم خلاصه كردن بودجه عمومي شركت‌ها، بودجه شركت‌ها را از بودجه حذف نكرده‌ايم، گفت: ما در بند «الف» بودجه عمومي دولت و در بند «ب» بودجه شركت‌ها را برشمرده‌ايم.

در اين مقطع، نادران صفحه پيش روي خود را نشان داد و گفت: تنها بند «الف» دارد، اما عسكري پشت كاغذ را به نادران نشان داد و اظهار كرد كه بند «ب» پشت كاغذ است.

در اين ميزگرد، معاون معاونت برنامه‌ريزي رئيس‌جمهور اظهار كرد: بنا بر بودجه، نرخ تورم سال آينده 15.5 درصد و رشد اقتصادي هم حدود 6.5 درصد در نظر گرفته شده است.

گفتني است، در اين ميزگرد، دكتر نادران با انتقاد از عدم تطابق بودجه 87 با سياست‌هاي كلي اصل 44 قانون اساسي گفت: قرار بوده دولت كوچك شود، اما ما با رقم بالاي دويست هزار ميليارد توماني بودجه شركت‌هاي دولتي روبه‌رو هستيم.

لازم به ذكر است، قانون مديريت خدمات كشوري اصلاحات اساسي در سيستم اداري را هدف قرار داده است كه با توجه به مباني ارزشي، اعتقادي، قانون اساسي و جديدترين روش‌هاي مديريت پس از چندين سال كار كارشناسي به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد.در آستانه تقديم بودجه سال 1387، براي دولت تكاليفي در اين قانون ديده شده است كه بايد بخشي از آن در بودجه سال آتي منظور گردد، علاوه بر آن در طي سال 1386 و 1387 دولت تكاليف براي اجراي اين قانون دارد.

برگرفته ازسايت تابناك

نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386ساعت 12:54 توسط ستايش 3| |

عمر مجلس هفتم به سر رسيد متاسفانه اولين مصوبه مهم اين مجلس كه موظف نمودن دولت به ارائه لايحه جامع خدمات كشوري بود ، اجرايي نشد. پس از سالها انتظار وتورم سرسام آور سال آينده نيز اين لايحه اجرايي نخواهد شد.

گوش اگر گوش تو وناله اگر ناله من آنچه البته به جايي نرسد فرياد است.

منصور برقعي خبر داد:
اجراي لايحه مديريت خدمات كشوري از سال 88

۱۸:۰۴ (چهارشنبه ۱۹ دی ۱۳۸۶)

اخبار مرتبط

» رئيس جمهوري قانون مديريت خدمات كشوري را ابلاغ كرد

نسخه چاپي

معاون برنامه‌ريزي و نظارت راهبردي رييس‌جمهوري، از اجراي لايحه مديريت خدمات كشوري، از سال 88 خبر داد.

به گزارش خبرنگار شانا، امير منصور برقعي، در حاشيه جلسه هيئت دولت، در جمع خبرنگاران، اظهار داشت: تعداد آيين نامه هاي مربوط به اجراي اين قانون، بسيار زياد است و براي تدوين آيين نامه هاي آن، حداقل يك سال زمان نياز است.

برقعي، تصريح كرد: اگر در طول سال اين امكان فراهم شود و كار تهيه آيين‌نامه‌ها به پايان برسد، اميد است از منابعي كه در نظر گرفته شده، لايحه از سال 88 اجرا شود.

برگرفته از خبر گزاري شانا

نوشته شده در شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 8:57 توسط ستايش 3| |

وزير آموزش و پرورش بايد تا 22 بهمن مشخص شود

عضو كميسيون آموزش مجلس در گفت‌وگو با فارس:

خبرگزاري فارس: عضو كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شوراي اسلامي گفت: وزير آموزش و پرورش بايد تا قبل از مطرح شدن لايحه بودجه در صحن مجلس يعني تا 22 بهمن مشخص شود.

هاجر تحريري نيك‌صفت در گفت‌گو با خبرنگار اجتماعي فارس افزود: رئيس مجلس چندي پيش طي استفساريه‌ از شوراي نگهبان، عنوان كرد كه مجلس بايد بزودي لايحه بودجه را بررسي كند و پس از آن نيز مجلس با توجه به شرايط خاص اين دوره كه انتخابات است، تعطيل مي‌شود پس نمي‌شود كه 3 ماه آموزش و پرورش داراي سرپرست باشد.
وي افزود: رئيس مجلس از شوراي نگهبان سؤال كرده است كه آيا مي‌توان از رئيس‌جمهور خواست كه فرد مورد نظر براي تصدي وزارت آموزش و پرورش را زودتر معرفي كند كه شوراي نگهبان نظر مثبت داد و رئيس‌مجلس نيز بر اساس اين استفساريه از رئيس‌جمهور خواست كه هر چه سريع‌تر فرد مورد نظر خود را معرفي كند.
تحريري اظهار داشت: لايحه بودجه 23 بهمن به صحن مجلس مي‌آيد كه در آن زمان ما فقط بايد وقت خود را روي لايحه بودجه بگذاريم و ديگر نمي‌توان به مسائل ديگر توجه كرد. به نقل از وبلاگ معلمي از كوير سربدار

نوشته شده در شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 8:45 توسط ستايش 3| |

آموزش و پرورش مرکبی در گل فرو رفته !

عباسپور در گفتگو با مهر:
آموزش و پرورش بیمار دوای درد پیام نور نیست/ توسعه پیام نور خطرناک است .
رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی با انتقاد شدید از توسعه دانشگاه پیام نور گفت: مشکل گسترش بی برنامه دانشگاه پیام نور با فضاهای آموزش و پرورش جبران نمی شود و بر مشکلات آموزش و پرورش می افزاید.
دکتر علی عباسپور تهرانی فرد در گفتگو با خبرنگار مهر با تأکید بر اینکه با افزایش ظرفیت دانشجو در دانشگاهها موافق هستیم اما معتقدیم کیفیت باید همراه با کمیت باشد به روند رو به رشد پذیرش دانشجو در دانشگاه پیام نور اشاره کرد و افزود: دانشگاه آزاد اسلامی هم اکنون ظرفیت بالایی از دانشجویان را تحت پوشش قرار داده به طوریکه جمعیت دانشجویی آن بالغ بر یک میلیون نفر است اما این رشد طی 25 سال اتفاق افتاده در حالی که ظرفیت دانشگاه پیام نور از 360 هزار دانشجو در 2 سال گذشته به یک میلیون رسیده است.

وی با بیان اینکه ظرفیت 360 هزار نفری دانشگاه پیام نور در دو سال گذشته نیز برای دانشگاهی که از امکانات کافی برخوردار نیست، نگران کننده بود، افزود: سیستم دانشگاه پیام نور باید به سمت مجهز شدن به امکانات برای آموزش مجازی برنامه ریزی کند و از کیفیت مطلوبی برخوردار شود این در حالی است که بدون افزایش کیفیت این دانشگاه علاوه بر گسترش دوره های کارشناسی اقدام به توسعه تحصیلات تکمیلی نیز شده است.

رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس گفت: همین امر باعث شده است ارائه پایان نامه های دانشجویان در مقاطع تحصیلات تکمیلی این دانشگاه زیر سئوال برود.

وی ادامه داد: ما با توسعه تحصیلات تکمیلی مخالف نیستیم. توسعه در دانشگاههایی مانند تهران و شریف ایده آل اما برای دانشگاهی که از امکانات کافی برخوردار نیست خطرناک است.

عباسپور گفت: در کنکور سراسری سال 86 در حدود 57 درصد پذیرش به دانشگاه پیام نور مربوط می شد که اگر به این تعداد فراگیر را نیز اضافه کنیم، آمار ظرفیت دانشجویان در این دانشگاه بیش از این درصد خواهد شد که نگران کننده است.

وی اضافه کرد: از سوی دیگر بخشنامه ای مبنی بر اینکه دستگاههای اجرایی از جمله آموزش و پرورش باید فضاهای خالی خود را به این دانشگاه اختصاص دهند صادر شده است. این بخشنامه قابل قبول است اما باید توجه داشت که بسیاری از این فضاهای خالی قابلیت آموزشی ندارند و برای دانشگاه مناسب نیستد. آموزش و پرورش نیز که به خودی خود مانند مرکبی در گل فرو رفته است و با این کار مشکلی بر مشکلاتش اضافه می شود.

نماینده مردم تهران در مجلس گفت : هم اکنون بسیاری از مدارس دو شیفته هستند و اختصاص فضاهای این وزارتخانه به دانشگاه پیام نور فشار مضاعفی را برای آن به وجود می آورد.

وی آموزش و پرورش را در مقایسه با آموزش عالی دارای اهمیت بیشتری دانست و گفت : تربیت نسل جوان در گرو تربیت کودکان و نوجوانان است و در صورت داشتن آموزش و پرورشی پویا می توان آموزش عالی مطلوبی نیز داشت.

عباسپور با بیان اینکه به دانشگاه پیام نور بی توجهی می شود به مهر گفت: دانشگاه پیام نور حتی اگر بخواهد به دانشگاهی غیرحضوری و مجازی تبدیل شود، نیاز به امکانات و تجهیزات بسیاری دارد. سیستم آموزش و پروش که خود دچار مشکل است نمی تواند مشکلات دانشگاه پیام نور را برطرف کند.

وی با اشاره به انتصاب رئیس سابق دانشگاه پیام نور در سمت سرپرستی وزارت آموزش و پرورش و شایعاتی مبنی براینکه دکتر علی احمدی (سرپرست وزارت آموزش و پرورش) در جهت عملیاتی کردن بخشنامه در اختیار قرار دادن فضاهای آموزش و پرورش به دانشگاه پیام نور گفت: در زمان استعفای فرشیدی (وزیر سابق آموزش و پروش) و انتصاب رئیس دانشگاه پیام نور نگران این موضوع بودیم که وی آموزش و پرورش را به سمت دانشگاه پیام نور سوق دهد اما در حال حاضر انعکاسی که مدیریت جدید به وجود آورده حاکی از آن است که به دنبال این تئوری نیست.

رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات تأکید کرد: نگرانی ما از کل بخشنامه ای است که در دولت صادر شده است و از عملیاتی شدن آن بیم داریم.

نوشته شده در دوشنبه سوم دی 1386ساعت 8:1 توسط ستايش 3| |

شعار قديم: ايران را مدرسه كنيم

شعار جديد: ايران را پيام نور كنيم !!!

در حالي که طي دستورالعملي معاون وزير آموزش و پرورش، روساي مناطق آموزش و پرورش شهر تهران را ملزم کرد در هر منطقه از شهر تهران دو مدرسه را براي تبديل به شعبه دانشگاه پيام نور مشخص کنند چگونگي اين کار در هاله‌اي از ابهام قرار دارد. دو نماينده مجلس در گفتگو با «فردا» مخالفت خود را با اين کار اعلام کردند.

اخيرا اعلام شد معاون وزير آموزش و پرورش، تمامي روساي مناطق را ملزم کرده تا در هر منطقه از شهر تهران دو مدرسه را براي تبديل به شعبه دانشگاه پيام‌نور مشخص کند.

به نظر مي رسد اعلام اين خبر نبايد بي ارتباط با انتصاب علي احمدي رئيس دانشگاه پيام ‌نور براي سرپرستي وزارت آموزش و پرورش باشد.

در اين خصوص خبرنگار «فردا» گفتگويي با نفيسه فياض‌بخش و محمد علي حياتي 2 تن از اعضاي کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شوراي اسلامي انجام داد. در اين گفتگو هر دو نماينده مجلس از وجود چنين خبري اظهار بي‌اطلاعي کردند. البته بعد از توضيحاتي در اين باره نفيسه فياض‌بخش گفت: اين کار داراي تخلف قانوني است و در صورت صحت خبر با توجه به اين نکته که آموزش و پرورش و مدارس در شهر تهران داراي مشکلات عديده و با کمبود فضاي آموزشي مواجه است اين مسئله در تقابل با حقوق مردم است.

همچنين حياتي عضو ديگر کميسيون آموزش و تحقيقات در گفتگو با «فردا» گفت: اگر زماني آموزش و پرورش ما داراي ظرفيت خالي بود و مدرسه بلا استفاده ماند آن موقع آموزش و پرورش مي تواند به دليل کاهش دانش آموز در بعضي مقاطع تحصيلي از آن براي دانشگاه و يا هر دستگاهي استفاده نمايد.

وي در ادامه افزود: اما زماني که خود آموزش و پرورش تا‌ آنجايي که ما اطلاع داريم نيازمند به فضاي آموزشي است و در اکثر مناطق به صورت دوشيفت و يا بيشتر کار مي‌کنند بعيد مي‌دانم اين مسئله اتفاق بيافتد. در آموزش و پرورش تهران مدرسه‌اي که خالي و بلا استفاده باشد وجود ندارد و قطعاً چنين موردي امکان‌پذير نيست.

حياتي همچنين در ارتباط با تعداد زياد شعب دانشگاه پيام‌نور در کليه مناطق ايران گفت: اگر دانشگاه پيام نور در کنار توسعه کمي به توسعه کيفي برسد و به دليل اينکه تعداد دانشجويان سال به سال افزايش يافته و نياز جامعه نيز داشتن جوانان آگاه‌تر و تحصيل کرده‌تر است توسعه اين دانشگاه يک امرمثبت است، اما نبايد توسعه کمي به توسعه کيفي لطمه وارد کند و صرف بازگشايي يک واحد دانشگاهي کيفيت آن واحد کاهش يابد.

از سوي ديگر رئيس‌ کميسيون آموزش مجلس در واکنش به معرفي شدن 40 مدرسه براي شعبه پيام نور ضمن اظهار تاسف گفت: «اين مسئله همان اتفاقي است که با انتصاب رييس دانشگاه پيان نور به عنوان وزير آموزش و پرورش آن را پيش‌بيني مي‌کرديم».

وي ضمن اظهار تاسف شديد از اين مسئله تاکيد کرد: «قطعا اين مسئله در کميسيون آموزش مجلس پيگيري خواهد شد».

اين در حالي است که «شهريار مشيري»، عضو ديگر کميسيون آموزش مجلس نيز چندي پيش در مورد استفاده از امکانات آموزش و پرورش به سود دانشگاه پيام نور به آفتاب گفته بود: «اين اتفاق همين الآن هم رخ مي‌دهد».

وي در ادامه با انتقاد از کيفيت آموزشي اين دانشگاه افزود: «حتي در برخي موارد هيات علمي هم ندارند و دبيران آموزش و پرورش بر سر کلاس‌هاي آن‌ها حاضر مي‌شوند».

در اين زمينه گفتني است عليرضا احمدي سرپرست فعلي وزارت آموزش و پرورش و رئيس سابق دانشگاه پيام نور اخيرا ادعا کرده است موضوع شعبه پيام‌نور شدن مدارس تهران به حدود يك سال پيش برمي‌گردد و او دستوري در اين خصوص نداده است.

وي در ادامه اظهارات خود آورده است: اين قرارداد آموزشي حداقل يك سال قبل انجام شد كه بين آموزش و پرورش و پيام‌نور استان تهران بوده است. اگر چيزي گفته‌اند، در مورد آن موضوع است و من كار جديدي نكردم.
علي‌احمدي در گفتگو با فارس افزود: قبلاً هم كه مطرح شد در مورد ظرفيت‌هاي قبلي آموزش و پرورش بود، يعني در مورد روزهاي پنج‌شنبه و جمعه بوده و بحث جديدي از سوي من در كار نيست.

اين در حالي است که وي قبلا در جمع خبرنگاران گفته بود: سياست دولت نهم استفاده از امكانات بلااستفاده ساير بخش‌ها براي دانشگاه پيام نور يا آموزش و پرورش است.

واكنش پيام نور

در اين زمينه مشاور رياست دانشگاه پيام نور واگذاري 40 مدرسه به دانشگاه پيام‌نور را تكذيب كرد اما در پاسخ به اين سوال كه چه تعداد مدرسه از سوي آموزش و پرورش از زمان گذشته تاكنون در اختيار دانشگاه پيام‌نور قرار گرفته است، گفت:‌ آمار دقيقي در اين زمينه نداريم اما تعداد واگذاريها كم و پراكنده بوده است.

دكتر غلامرضا كاتب در گفت‌وگو با ايسنا، ادعا كرد: خبر واگذاري 40 مدرسه به دانشگاه پيام نور، يك فضاسازي سياسي در جهت كاهش ارتباطات بين دانشگاه پيام نور و بدنه دولت است و اين نوع شايعات خدشه‌اي به ارتباطات و هماهنگي‌هاي دستگاه‌هاي اجرايي وارد نمي‌كند.

وي با اشاره به مصوبه هيات وزيران در تاريخ 8/8/85 مبني بر واگذاري فضاهاي بلااستفاده كليه وزارت خانه‌ها و دستگاه‌هاي دولتي به دانشگاه پيام‌نور، گفت: در اين ميان وزارت آموزش و پرورش همانند ديگر وزارتخانه‌ها با اين دانشگاه همكاري داشت و در اين راستا آبان ماه سال جاري نيز فرشيدي وزير وقت آموزش و پرورش نامه‌اي را به كليه روساي آموزش و پرورش كشور براي همكاري آنها با دانشگاه پيام نور ابلاغ كرد.

وي خاطرنشان كرد: همكاريهاي وزارت آموزش و پرورش با دانشگاه پيام نور از قبل وجود داشته و هيچ گونه ارتباطي با شروع كار سرپرست جديد آموزش و پرورش ندارد و يقينا با حضور علي احمدي اين همكاريها ادامه مي‌يابد. به نقل از فردا نيوز

نوشته شده در دوشنبه سوم دی 1386ساعت 7:57 توسط ستايش 3| |